باب الواو وئد : زنده بگور كردن : « وأد بنته » يعنى دخترش را زنده به گور كرد « موؤدة - وئيده » : دختر زنده به گور شده ، فقط يك فقره از آن در « نهج » آمده است ظاهرا راجع به قبل از اسلام فرموده : « فالاحوال مضطربة . . . و الكثرة متفرّقة فى بلاء ازل و اطباق جهل من بنات موؤدة و اصنام معبودة و ارحام مقطوعة » خ 192 298 ، حالات ناپايدار و جمعيت متفرّق بودند ، در بلائى سخت و در اطوار نادانى از دختران زنده به گور شده و بتهاى عبادت شده و ارحام قطع گرديده . وئل : طلب نجات و پناه بردن « موئل » : پناهگاه سه مورد از آن در « نهج » آمده است ، دربارهء خداوند فرموده : « انهّ لا يضلّ من هداه و لا يئل من عاداه » خ 2 46 ، « ئيل » در اينجا به معنى خلاص شدن است : « وئل اليه : لجاء و خلص » يعنى آنكه خدا هدايتش كند گمراه نمى شود و نجات نمى يابد از عذاب خدا آنكه خدا را دشمن دارد . دربارهء اهل بيت عليهم السلام فرموده : « هم موضع سرهّ و لجأء امره و عيبة علمه و موئل حكمه و كهوف كتبه » خ 2 47 ، اهل بيت محل اسرار خدا و پناهگاه امر خدا و خزانهء علم خدا و جايگاه احكام خدا و مخزن كتابهاى خدا هستند . در مقام موعظه فرموده : « اتّقوا الله تقيّة من . . . نظر فى كرّة الموئل و عاقبة المصدر و مغّبة المرجع » حكمت 210 « كرّ » برگشتن انسان به قيامت ، « موئل » در اينجا به معنى